Terapia me dritë të kuqe, e njohur në literaturën shkencore si fotobiomodulim (PBM), po përdoret gjithnjë e më shumë në dermatologji, rehabilitim dhe trajtime estetike. Metoda përdor dritë të kuqe dhe, në disa pajisje, dritë pranë infra të kuqes (near-infrared), me synimin për të ndikuar në aktivitetin qelizor.
Një rishikim i madh i publikuar në vitin 2025 analizoi 15 meta-analiza që përfshinin 204 prova klinike të randomizuara dhe më shumë se 9 mijë pjesëmarrës.
Autorët gjetën sinjale pozitive për disa rezultate shëndetësore, veçanërisht në fusha që lidhen me dhimbjen dhe procese të caktuara të rikuperimit, por theksuan se forca e provave ndryshonte ndjeshëm sipas problemit dhe mënyrës së aplikimit.
Në fushën estetike, PBM po studiohet edhe për përmirësimin e lëkurës. Një rishikim sistematik mbi sigurinë e fotobiomodulimit për përtëritjen e lëkurës nuk gjeti prova klinike që lidhin përdorimin e parametrave të studiuar me rritje të rasteve të reja ose rikthim të kancerit, megjithëse autorët nënvizojnë se kërkimi mbi sigurinë afatgjatë vazhdon.
Terapia është studiuar gjithashtu për dhimbjen. Një rishikim sistematik i vitit 2024 mbi osteoartritin e gjurit analizoi provat klinike të fotobiomodulimit, ndërsa rishikime të tjera kanë raportuar potencial për reduktimin e dhimbjes në disa gjendje. Megjithatë, parametrat e trajtimit, gjatësia valore, intensiteti, doza dhe kohëzgjatja ndryshojnë ndjeshëm nga një studim te tjetri.
Një konsensus klinik i publikuar në vitin 2025 e konsideron PBM një metodë përgjithësisht të sigurt te të rriturit dhe identifikon disa përdorime mjekësore ku evidenca është më e konsoliduar, përfshirë disa forma të neuropatisë periferike, alopecisë androgjenetike dhe shërimit të plagëve.
Kjo do të thotë se Red Light Therapy nuk duhet parë thjesht si një trajtim “anti-aging”. Rezultatet varen nga pajisja dhe protokolli, ndërsa për shumë përdorime estetike nevojiten ende studime më të mëdha dhe më të standardizuara.
