ITALI – Të premten, më 6 shkurt 2026, Italia përgatitet të magjepsë botën me një ngjarje që premton të rishkruajë rregullat e festimeve olimpike.
Në orën 20:00, dritat e stadiumit Meazza, i riemëruar “Stadiumi Olimpik Milano San Siro” për këtë rast, do të ndizen për të nisur Lojërat Olimpike Dimërore “Milano-Cortina 2026”.
Mos prisni që parada tradicionale të mbyllet brenda një arene: kjo do të jetë Ceremonia e parë e Hapjes vërtet e përbashkët në histori, një përqafim kolektiv që do të bashkojë zemrën e metropolit të Lombardisë me majat e mbuluara me borë të Cortinas, Livignos dhe Val di Fiemme.
Ideja themelore është ajo e një narrative korale që fshin distancat gjeografike, duke i lejuar çdo atleti, kudo që të jetë, të ndihet si protagonisti absolut i momentit. Sigurisht, Presidenti i Republikës Italiane, Sergio Mattarella, do të jetë atje, i njoftuar se do të ketë një rol kryesor.
Dy mangallët olimpikë…
Simboli më i fuqishëm i kësaj lidhjeje do të jetë ndezja e dy zjarreve të shenjta, njëri në Milano, që pritet të ndizet nga Alberto Tomba, dhe tjetri në Dolomite. Këta gjigantë teknologjikë, që peshojnë sa një kamion dhe të zbukuruar me mijëra drita me efikasitet energjetik, nuk janë thjesht enë për flakën, por struktura vetëlëvizëse që hapen dhe mbyllen si një frymëmarrje.
Dizajni i bën homazh shkëlqimit të përjetshëm të Leonardo da Vinçit, duke kujtuar motivet e ndërthurura që mjeshtri përdori për të shprehur ekuilibrin midis njerëzimit dhe mjedisit. Është një vepër inxhinierike që shikon drejt së ardhmes pa harruar rrënjët artistike të vendit, e ndërtuar për të qenë spektakolare, por me një ndikim minimal mjedisor .
Atletët e pranishëm…
5.000 atletë do të parakalojnë, por do të ketë edhe të ftuar nga sporte të tjera, si gjashtë kampionë botërorë italianë në volejboll: Giannelli, Anzani, Porro, Danesi, Egonu dhe Cambi. Për futbollin, Franco Baresi, veçanërisht i emocionuar për shkak të sëmundjes me të cilën lufton prej muajsh, dhe Beppe Bergomi do të garojnë në një derbi në stadiumin “e tyre”.
Kush do të këndojë në ceremoninë e hapjes?
Duke i dhënë zë dhe shpirt mbrëmjes, një formacion i mbushur me yje do të përziejë shkëlqimin e Hollivudit me shkëlqimin e muzikës italiane. Surpriza e vërtetë do të jetë të shohim ikona globale të popit si Mariah Carey (e planifikuar të këndojë “Nel blu dipinto di blu”) të ndajnë skenën me shtyllat e krijimtarisë sonë të këngëve, nga Andrea Bocelli te Laura Pausini (e cila do të këndojë himnin), pa harruar tingullin bashkëkohor të Ghali.
Midis shfaqjeve, narrativa e identitetit italian do t’u besohet aktorëve të kalibrit të Pierfrancesco Favino, Sabrina Impacciatore dhe Matilda De Angelis, të gatshëm ta transformojnë stadiumin në një teatër monumental. Do të jetë një përzierje e muzikës klasike, repit dhe prozës, të gjitha të orkestruara rreth temës së harmonisë, e kuptuar si aftësia për të bashkuar botë në dukje të kundërta, si betoni i qytetit dhe mali i akullt.
Puna pas ceremonies…
Pas këtyre nëntëdhjetë minutave magji të pastër qëndron një përpjekje monumentale që zgjati me muaj dhe përfshiu mijëra njerëz. Përveç aktorëve kryesorë, një ushtri e vërtetë profesionistësh, duke përfshirë artistë grimi, rrobaqepës dhe teknikë, sollën në jetë mijëra fustane të qepura me porosi dhe sete imponuese, duke kërkuar qindra orë provash të koordinuara në qendra të ndryshme operative.
Ky nuk është thjesht një shfaqje televizive, por rezultat i një përpjekjeje të jashtëzakonshme prodhimi që synon të shfaqë një Itali të aftë për të bashkëpunuar dhe për të inovuar.
Kur flaka të fillojë të shkëlqejë, nuk do të jetë vetëm fillimi i garave, por një festë e një vendi që e ka transformuar një ngjarje sportive në një manifest bukurie dhe bashkëpunimi global.
