Pyetjet që Aurora Tila i bëri ChatGpt do të kontribuonin në zbulimin e provave të përndjekjes ku ajo kishte rënë pre. Kjo thuhet në dënimin ndaj djalit, atëherë 15 vjeç, i dënuar tani me 17 vjet për vrasjen e 13-vjeçares duke e hedhur nga një ballkon në Piacenza të Italisë më 25 tetor 2024.
E mitura i kërkoi inteligjencës artificiale këshilla mbi marrëdhënien, nëse duhet ta linte atë dhe si ta dallonte dashurinë e vërtetë nga një dashuri toksike. Sipas Gjykatës së të Miturve të Bolonjës, viktima “me sinqeritet ekstrem” i kërkoi ChatGpt “të kuptonte se si të sillej në atë situatë delikate dhe mbytëse”.
Për trupin gjykues të kryesuar nga Gaetano Scaduti, jo vetëm që përndjekja kishte ndodhur, por ishte pikërisht situata që kishte lindur dhe frika e Aurorës për sigurinë e saj që e shtynë të pranonte takimin e fundit me të riun. Për magjistratët, “në një tërbim posesiviteti dhe xhelozie, që ai tregonte vazhdimisht ndaj të dashurës së tij, i kishte thënë se “nëse nuk do ta kishte ai, askush tjetër nuk do ta kishte”.
Vendimi zbulon se, megjithëse paramendimi nuk u kundërshtua, i pandehuri i ri i kishte thënë një shoku një ditë më parë se donte ta vriste 13-vjeçaren. Një shok qelie, i cili më vonë dëshmoi në gjyq, thuhet se tregoi historinë. Pikërisht për këtë qëllim, djali dyshohet se mori me vete një kaçavidë, e cila u sekuestrua më vonë.
Gjyqtarët i konsideruan mesazhet që ai i dërgoi asaj në lidhje me dëshirën për t’u takuar si “të liga”. “Nesër është hera e fundit, pastaj kurrë më” dhe “të premtoj se pas takimit të së premtes, nuk do të të kontaktoj më kurrë”.
Aurora Tila, “ndoshta dhe paradoksalisht”, do ta kishte përmbushur fatin e saj pikërisht në një përpjekje të dëshpëruar “për të çaktivizuar klimën e urrejtjes” që vendimi i saj për t’i dhënë fund lidhjes do të kishte ndikuar tek ish-i i saj.
Ndërsa ajo shpresonte se takimi do ta qetësonte, ai “kishte vendosur tashmë që do ta vriste Aurorën” duke organizuar takimin e fundit dhe duke përfituar prej saj “për të vënë në veprim planin e tij të lig”.
I dënuari nuk tregoi shenja pendimi apo dhembshurie ndaj viktimës. Ai nuk e pranoi vrasjen, duke iu referuar fillimisht një rënieje aksidentale dhe më pas një akti të qëllimshëm nga ana e vajzës. Megjithatë, gjyqtarët i përshkruan provat që kundërshtonin këtë version të fundit si “dërrmuese” dhe “të patundura”, madje edhe për dëshmitarët okularë që kishin parë skenën.
Në nëntor, Gjykata e të Miturve në Bolonja dënoi, nëpërmjet një gjykimi të përshpejtuar, me 17 vjet burg, 16-vjeçarin e akuzuar për vrasje të rëndë të ish-të dashurës së tij, e cila vdiq pasi ra nga ballkoni i katit të 7-të të ndërtesës ku jetonte me familjen e saj. Prokurori kishte kërkuar një dënim prej 20 vjetësh e 8 muajsh.
Sipas prokurorisë, 16-vjeçari, i cili gjithmonë kishte këmbëngulur në pafajësinë e tij, e shtyu atë nga ballkoni, pastaj e goditi për ta rrëzuar, pasi ajo ishte kapur pas kangjellave, siç raportohet edhe nga disa dëshmitarë nga një ndërtesë aty pranë.
Prokurori Simone Purgato, kërkoi një dënim me 20 vjet burg (plus 8 muaj për mbajtje të paligjshme të një kaçavide) për djalin 16-vjeçar të akuzuar për vrasje me dashje, me rrethanën rënduese të përndjekjes, mosha e vogël e viktimës dhe fakti që ai ishte në një lidhje romantike me të. Prokuroria kishte kërkuar gjithashtu që rrethanat lehtësuese të mos njiheshin.
16-vjeçari ishte deklaruar i pafajshëm dhe avokatët e tij besonin se ishte ose një veprim i qëllimshëm nga ana e vajzës ose një aksident.
Gjyqi u zhvillua duke përdorur procedurën e shkurtuar (e cila jep të drejtën e uljes së një të tretës së dënimit). Nëna e Aurorës, Morena Corbellini, ishte e pranishme në gjykatë si gjithmonë, e ndihmuar nga avokatët Anna Ferraris dhe Mario Caccurri. I pandehuri 16-vjeçar u përfaqësua nga avokati Ettore Maini dhe kolegia e tij Rita Nanetti.
Djali dyshohet se e shtyu Aurorën nga ballkoni, pastaj i goditi duart me gjunjë, duke bërë që ajo të rrëzohej pasi ishte kapur te kangjellat. Avokatët e të pandehurit, megjithatë, këmbëngulën se ishte një aksident ose një akt i qëllimshëm.
Duke iu përgjigjur pyetjeve të gazetarëve para se të hynte në sallën e gjyqit, nëna e Aurorës theksoi se “përtej paqëndrueshmërisë mendore”, i pandehuri “e vrau Aurorën sepse është një vrasës natyral. Njerëzit lindin të tillë. A e vrau nga xhelozia? Ndoshta. Për posedim? Patjetër për posedim, sepse ajo i tha “jo”. Ajo nuk e donte më”.
